در مساله « ميزان » نيز چنين است و در همين جهان مىبينيم كه با گذشت زمان « ترازوها » چه اندازه دگرگون شده‌اند ، و حتى لفظ ميزان به وسائل ديگر سنجش نيز گفته مىشود ، مانند « ميزان الحراره » ( وسيله سنجش گرما ) « ميزان - الهوا » ( وسيله سنجش هوا ) و مانند آن . بنا بر اين ، آنچه مسلم است اين است كه در روز رستاخيز اعمال انسان با وسيله خاصى سنجيده مىشود نه با ترازوهايى همانند ترازوهاى دنيا ، و چه بسا آن وسيله همان وجود انبياء و امامان و افراد صالح بوده باشد ، و در رواياتى كه از طرق اهل بيت ع به ما رسيده اين مطلب به خوبى ديده مىشود . در بحار الانوار از امام صادق ع در پاسخ سؤال از تفسير آيه و نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ ( 1 ) چنين ميخوانيم : و الموازين الانبياء و الاوصياء و من الخلق من يدخل الجنة به غير حساب ! : « ميزان سنجش در آن روز پيامبران و اوصياى آنها هستند و از مردم كسانى مىباشند كه بدون حساب وارد بهشت مىشوند » ! ( يعنى كسانى كه در پرونده اعمال آنها نقطه تاريكى وجود ندارد ) ( 2 ) . و در روايت ديگرى چنين نقل شده است : ان امير المؤمنين و الأئمة من ذريته هم الموازين : « يعنى امير مؤمنان و امامان از فرزندان او ترازوهاى سنجشاند » ( 3 ) . و در يكى از زيارات مطلقه امير مؤمنان على ع مىخوانيم : السلام على ميزان الاعمال : « سلام بر ميزان سنجش اعمال » ! در واقع مردان و زنان نمونه جهان ، مقياسهاى سنجش اعمال انسانها هستند و هر كس به آن اندازه كه به آنها شباهت دارد ، وزن دارد ، و آنها كه از ايشان بيگانه‌اند ، كم وزن يا بىوزنند .

--> ( 1 ) سوره انبياء آيه 47 . ( 2 ) و ( 3 ) بحار الانوار طبع جديد جلد 7 صفحه 252 و 251 .